De term "orthos" komt uit het Grieks en betekent: "juist", "recht" of "gezond". "Moleculair" staat voor molecuul. Met de term "orthomoleculair" wordt dus bedoeld dat gebruik gemaakt wordt van zogenoemde "optimale" concentraties van voedingsstoffen zoals vitamines, mineralen, aminozuren en essentiële vetzuren. Het centrale idee van de orthomoleculaire geneeskunde is dat er verschil gemaakt kan worden tussen enerzijds lichaamseigen stoffen die het lichaam ondersteunen en het lichaamseigen natuurlijke genezingsproces stimuleren. En anderzijds lichaamsvreemde stoffen die afweerreacties van het lichaam zouden oproepen.

Bij de orthomoleculaire geneeskunde gaat men er vanuit dat het lichaam behoefte heeft aan de juiste concentraties biologische stoffen. Ziektes en stoornissen in de lichaamsfuncties lijken samen te hangen met tekorten aan bepaalde vitamines en mineralen (bijvoorbeeld zink). Orthomoleculaire geneeskunde richt zich op het juiste biochemische milieu (de juiste moleculen). De huidige gewone voeding volstaat niet om het lichaam te voorzien van deze stoffen. Supplementen (aanvullingen op gewone voeding) zijn dus volgens deze geneeskunde noodzakelijk. Verder gaan orthomoleculaire behandelaars er van uit dat voedingsstoffen beter in de stofwisseling passen dan geneesmiddelen. Voedingsstoffen zouden een lagere belasting geven voor het lichaam. Uniek voor de orthomoleculaire therapeuten is het standpunt inzake milieuvervuiling. Vervuiling van lucht, water en grond resulteren in een toxische belasting van het lichaam, waardoor volgens orthomoleculaire therapeuten meer behoefte is aan bepaalde voedingsstoffen.

De prominente scheikundige en Nobelprijswinnaar Linus Pauling introduceerde de term 'orthomoleculaire geneeskunde' in het tijdschrift Science in 1968, waar bij de volgende definitie gaf: “Orthomoleculaire therapie heeft als doel het behouden van een goede gezondheid en het behandelen van ziektes door het veranderen van de concentraties van substanties die normaal in het menselijk lichaam aanwezig zijn”.

Een orthomoleculair consult duurt meestal 1 uur. De orthomoleculair arts of therapeut zal zowel de lichamelijke klachten, maar zo nodig ook de geestelijke en/of emotionele problemen inventariseren. Verder zal ook worden bekeken wat iemand aan voedsel en drinken binnen krijgt. Daarbij is het ook belangrijk of er voedingsmiddelen zijn die slecht verdraagd worden. Soms is het raadzaam te onderzoeken of er een tekort of een teveel aan bepaalde stoffen in het lichaam aanwezig zijn. Dit kan in bloed of urine gemeten worden. Er zijn ook artsen en therapeuten die andere soorten testen als onderzoeksmethode toepassen, zoals de kinesiologische spiertesten of de VEGA-test. Met alle verkregen gegevens zal er een behandelplan worden opgesteld. Dit behandelplan kan bestaan uit een dieet, een beperkt aantal voedingsadviezen en één of meerdere voedingssupplementen.

Orthomoleculaire geneeskunde bevordert het afvoeren van afvalstoffen, het aanvullen van tekorten en het aansterken door optimale voeding. Daardoor is het werkzaam bij allerlei soorten klachten zoals:
Vermoeidheid, nervositeit, prikkelbaarheid, depressieve gevoelens
spier- en gewrichtsklachten, een verlamd gevoel
pijnklachten
concentratie problemen
slapeloosheid
hoofdpijn
spijsverteringsproblemen
hartkloppingen, pijn op de borst, hogere bloeddruk
hyperventilatie, trillen, oorsuizingen
verminderde weerstand (preventieve werking voor andere klachten voorkomend uit verminderde weerstand)

Op zoek naar een webwinkel voor voedingssupplementen of een orthomoleculaire therapeut? Ga naar de wegwijzer.